ويمضي قطاري بعمري سريعاً الشاعر / محمد منصور ويمضي قطاري بعمري سريعاً *** وأحيــا كــأني غــريب زمــاني ومــرّت سنونــي أمــامي بسهو *** وأمست سـراباّ كبضع الثواني شعـوري مخيف وقلبي ضعيف *** لمـاذا غـــريب وهذا مكـاني ؟ وإنّي حـــزين وحيــــد شـــريد *** وحـولي ذويّــا وأهلــي أرانـــي فـولًى شبـابي وخـارت قــوايا *** وتـاهت دروبي وراحت أمــاني فأهلي جفــوني وخلًي نسـوني *** وضاعت بفكري جميل المعاني صبـاحي مـسائي وليلي نهاري *** ومن كـل شــئ ببــالي أعـــاني ذهابي إيابي أواسي شجـوني *** فمجنٍ عليً كــــــأنيّ بجـــــاني وجالت بفـكري لحاظ خوالي *** بتعب وكــدّ وجـــامح حصـاني أجامل وأعطي وأجبرخواطر *** ويحكــي بحــالي بعيــد ودانــي دعـاني إلهي لتعف وتصفـح *** حبـاني رضــاه بفضل كفـــاني أصلّي صلاتي أؤدّي زكـاتي *** ركـوعي سجودي قيامي سباني وأدعـو إلهي لتجعـل ختـامي *** مكـاناّ رفيعاّ بــــأعلى الجنــاني بقلمي الشاعر / محمد منصور